Kinderen en eten II: Houd het leuk!

Voor sommigen is dit toch wel een uitdaging. Ik hoor veel over kinderen die “niets” lusten of die hun aandacht simpelweg niet bij het eten kunnen houden. Daar heb ik zelf bij mijn dochter (3jaar) geen last van, en daar zal ik deels geluk in hebben, maar voor het geval ik er nog iets mee te maken heb zal ik hier kort uiteenzetten hoe mijn opvattingen daarover zijn.

Het eten is bij ons iets dat we samen als gezin ondernemen. Bij het ontbijt, lunch of avondeten gaat de televisie uit, speelgoed gaat even aan de kant, mobiel gaat weg en we gaan samen aan de tafel zitten te eten. De avondmaaltijd is altijd de hoofdattractie. Dit ervaart mijn dochter ook omdat ik dat zo ervaar. Ik ben zelf heel enthousiast over het eten en probeer altijd er iets moois en lekkers van te maken. Dit betekent dat ik er zelf met veel enthousiasme en vrolijkheid mee bezig ben, dat draag ik over op mijn dochter. In zoverre dat zij zelf ook gaat “koken” met haar speelgoed.

Nu is het absoluut geen overbodige luxe om over de basissmaken te leren en hoe deze te beïnvloeden en te combineren in gerechten. Dit draagt absoluut bij aan hoe goed er gegeten wordt van jouw maaltijden. Zo ook om verschillende smaken vanaf jonge leeftijd te laten proeven. Daarbij ook niet één keer proeven en opgeven, maar vaker laten proeven. Alles is nog nieuw en daarmee is er ook een shock bij een nieuwe smaaksensatie, dat kan eng zijn en soms moeten ze even wennen.

Maar de instelling die je hebt tijdens het koken en het eten helpt ook heel erg mee. Ik betrek mijn dochter ook vaak bij het eten. Ik til haar even op om te laten zien wat er allemaal in de pannen zit en ik vertel dan over wat daarmee gaat gebeuren en hoe dat gaat combineren met elkaar. Of tijdens het bereiden als ik de groenten gesneden heb, mag zij het in een kom doen alvorens ik ermee ga koken. Of bij het maken van kippensoep mag zij samen met mij de gepocheerde kip in stukken scheuren.

Ook bij mij komt het voor dat mijn dochter zegt “dat lust ik niet” alvorens ze het geproefd heeft en terwijl ze hetzelfde een paar dagen geleden met smaak soldaat heeft gemaakt. Dat hoort er gewoon bij. Mijn reactie is dan vaak iets als, “jawel dat lust je wel, heb je laatst ook gehad en toen vond je het lekker. Maar eet eerst je (iets anders op het bord) maar op, eet je de rest daarna”. En als ze echt niet wil dan zeg ik “dat geeft niet, dan eet je morgen weer mee”. Vervolgens eten wij, lichtelijk overdreven, met smaak verder en vaker dan niet doet mijn dochter wel weer mee met het eten.

Als laatste, maar belangrijke noot: Houd het eten leuk! Maak er geen strijd van. Als ze een keer niet mee eten is dat niet zo’n groot probleem, dan eten ze de volgende dag weer mee. Vul het niet aan met toetjes of iets anders, maar maak er geen ruzie om. Dwing kinderen ook niet om hun bord leeg te eten of om überhaupt te eten. Dat maakt het eten automatisch als iets niet leuks wat snel voorbij moet zijn en kan resulteren in een dwangmatig eetgedrag dat doelloos dooreten bewerkstelligt.

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *